شاخص های عملیات مشکوک در حسابرسی و رسیدگی به حسابها

شاخص های عملیات مشکوک در حسابرسی و رسیدگی به حسابها  :

شركتها براي رهايي از ماليات، روشهاي متفاوتي را در پيش ميگيرند و بدين منظور به روشهاي گوناگون سعي در كاهش سود قبل از كسر ماليات به منظور كاهش ماليات پرداختي دارند. به اين جهت سعي در برجسته كردن ارقام و اعداد كاهنده سود حسابداري دارند و با نشان دادن وضعيتي نامناسب از شركت، انگيزه هاي سازمانهايي چون سازمان امور مالياتي و غير را كاهش داده و فشارها و تهديدات ناشي از افزايش هزينه هاي سياسي، هزينه ماليات بر درآمد كه منجر به خروج وجه نقد از شركت و كاهش ارزش شركت مي شود را مي كاهند.

از جمله اين روشها كاربرد نادرست يا افراط و تفريط در استفاده از استانداردهاي حسابداري (تقلب در حسابداري) در گزارشگري مالي به طوري كه اين روشها مغاير با قانون مالياتهاي مستقيم نباشد (اجتناب مالياتي ) را میتوان نام برد.

از ابعاد و ريشه هاي اجتناب مالياتي مي توان تقلب در حسابداري را نام برد كه برخي از موديان مالياتي جهت كاهش ماليات پرداختي به دولت در فعاليتهاي اقتصادي خود به آن متوسل مي شوند. به شاخص هاي عمليات مشکوک در حوزه حسابرسي "Warning Sings" گفته می‌شود، علائم هشدار این شاخصه‌ها علایم هشدار دهنده ای است که مشاهده آنها در عملیات حسابرسی ایجاب می‌کند حسابرس ارزیابی خود را از خطرهای با اهمیت بازنگری نماید و با افزایش ریسک حسابرسی در تشخیص خطر با اهمیت ناشی از تقلب یا اشتباه در موضوع حسابرسی اهتمام بیشتری ورزد.

موسسات حسابرسی در خارج از ایران تلاش بسیاری کرده اند  لیست هایی از علائم هشدار تهیه کرده و تاکید دارند  تیمهای حسابرسی آن چک لیستها را با دقت بالا تکمیل و مستند کنند. به طور کلی حسابرسان  دو منبع برای یافتن این علائم هشدار دهنده در اختیار دارند .یکی بیانیه های  استانداردهای حسابرسی و دیگری قوانین و دستورالعمل هایی که در اجرای عملیات حسابداری و حسابرسی صادر شده‌اند.

در زیر برخی علایم هشدار دهنده که در استاندارهای حسابرسی به انها اشاره شده بیان میگردد:

1- مدیریت و ارکان راهبردی شرکت از مصاحبه و پاسخ به پرسش های حسابرس طفره می‌روند

2- حقوق و دستمزد و یا پاداش پایان سال مدیریت وابسته به اطلاعات مندرج در صورتهای مالی خصوصا سود و زیان دوره باشد.

3- واحد حسابداری و واحد حسابرسی داخلی شرکت فاقد صلاحیت لازم برای انجام وظایفش باشد.

4- صورتهای مالی سال و یا سال های گذشته به تعدیل با اهمیت داده شود.

5- پیچیدگی معاملات و رویدادهای مالی شرکت که مستلزم قضاوت حرفه‌ای و تخصص خاصی باشد.

6- وجود کارکنانی که نامشان در لیست های حقوق درج نشده است.

7- پرداخت حق المشاوره و حق دلالی و ... به کارکنان و یا دیگر اشخاص ثالث.

8- وجود گردش بالای حساب جاری شرکا و امثال آن.